Ας αρχίσουμε με μια παραδοχή: όλες οι ξανθές δεν είναι ίδιες.
Αν θες να το χοντρύνουμε μπορείς να προσθέσεις και το : there will be only one.
Ωραία μέχρι εδώ; Κατάλαβες τίποτα; Τσου; Ε, δεν πειράζει.
Πάμε στην διήγηση μη και καταλάβεις κάτι τις.
Σου δίνεται μια ευκαιρία στην ζωή, μια ευκαιρία = μια ζωή. Έτσι είναι. "Δεύτερη ζωή, δεν έχει"
Εδώ στου δρόμου τα μισά λοιπόν στο λέω και στ' ομολογώ πως θα αντιμετωπίσω την ζωή όσο πιο ανεύθυνα μπορώ. Ναι, ναι καλά άκουσες. Ανεύθυνα.
Θα επιστρέψω (και εγώ, όπως και τόσοι γύρω μου) στα 18+, θα στυλώσω κάτω τα πόδια και θα φωνάζω πεισματάρικα "αυτό θέλω ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ".
Τόσους μήνες που αντιμετώπισα "τα γεγονότα" ώριμα και ενήλικα τι κατάλαβα; Τίποτα.
Αντιμετώπισα συμπεριφορές εφηβικές με στωικότητα, ωριμότητα και ανωτερότητα. Και τι κατάλαβα; Τίποτα. Δεν λένε λοιπόν πως ο σοφός άνθρωπος δεν κάνει το ίδιο λάθος 2 φορές; Εγώ λοιπόν - που σοφή δεν είμαι- το έκανα πάνω από 12 αλλά ... έμαθα. Και αποφασίζω επίσημα και χωρίς φόβο και πάθος ότι από τούδε και στο εξής, τέρμα οι ωριμότητες κι οι αηδίες.
Θα γίνω το κακομαθημένο και αυτάρεσκο μαλακιστήρι που ήμουν 20 χρόνια πριν και πέρναγα τζάμι....
Καταλαβαίνεις βέβαια ότι τότε ήμουν ένα σφριγηλό και ζουμπουρλούδικο μαλακιστήρι και "πέρναγα" τα πείσματά μου ευκολότερα αλλά και τώρα μην νομίζεις, η Ολλανδέζα σου έχει τις χάρες της και κάποια πράγματα μπορεί πάλι να τα καταφέρει. Θα λούσω λοιπόν τις κοτσιδούλες μου να γυαλίσουν, θα αγοράσω καινούργια clogs και φουστίτσα και θα ξεκινήσω μια ολοκληρωμένη εκστρατεία κατά της ωριμότητας.
Ασε που έχω βρει και νέο σύμμαχο :)
12 και μεγαλοδείχνει!!!
Any allies ?